0

(سایه)!

  • کد خبر : 3427
  • ۰۵ شهریور ۱۴۰۱ - ۱۷:۵۷
(سایه)!
(سایه)! سروده‌ای از: محمدکریم ِ جوهری با یاد ِ استاد امیر هوشنگ ِ ابتهاج ِ سمیعی ِ گیلانی(ه.ا.سایه)! رفت و این روزگار تنها ماند! (ارغوان) و بهار تنها ماند!

از : محمدکریم ِ جوهری

سخن سرودی به زبان ِ پارسی پیش‌رو،

با یاد ِ استاد امیر هوشنگ ِ ابتهاج ِ سمیعی ِ گیلانی(ه.ا.سایه)!

رفت و این روزگار تنها ماند!

(ارغوان) و بهار تنها ماند!

(سایه) پروانه وار تا پر زد،

دل ِ ویران ِ یار تنها ماند!

شب شد و بی‌ستاره‌ی چشمش،

سبزه و چشمه‌سار تنها ماند!

(ابتهاج ِ) سخن سرا چون رفت،

دشت ِ دل بی‌سوار تنها ماند!

(غزل) و (شعر ِ نو) پریشان شد،

دیده‌ها اشکبار تنها ماند!

همه رفتند و(جوهری) این خواند،

آوخ این روزگار تنها ماند!

تیر ِ ۱۴۰۱

لینک کوتاه : https://chakavaknews.ir/?p=3427

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0

دیدگاهها بسته است.